چه زيباست در فراق يار گريستن.

چه زيباست تحمل سختي هاي زندگي تنها به اميد وصل

يار.چه زيباست به غير از او كسي را نخواستن و فداكاري كردن به خاطر عشق او

وچه زيباست كه قلبمان به خاطر او مي تپد و تك تك سلولهايمان تنها او را مي

خواهند.

چه زيباست انديشيدن به او و با او در خواب ملاقات كردن و چه دلپذير است لحظه

اي كه تو را در آغوش مي كشد و تو در آن لحظه مرگت را از خدا مي خواهي.

از خدا مي خواهي جان تو را زماني بگيرد كه در آغوش او هستي و او پيشاني ات را

مي بو سد .

 و قصه ي عشق را در گوشت تكرار مي كند.از خدا مي خواهي زندگي بایستد.
 
جهان و زمان حركت نكنند تا اين لحظات تمام نشوند.

 ازخدا مي خواهي هميشه او يارت باشد

و تو هم هميشه يار او باشي،

او شاهزاده خانم قصه ي زندگي تو باشد و تو نيز شاهزاده

زيباي رؤياهاي او.

تو هميشه يار او مي ماني حتي پس از مرگ.

تو از عبور جاده ها مرا بهانه کن فقط

به رنگ عاشقانه ها مرا بهانه کن فقط

من از عبور جاده ها نشانی تو خوانده ام

تو هم بیا و با دلت مرا نشانه کن فقط

به روی بام خانه ام بساز آشیانه ای

بیا کنار من بمان بیا و لانه کن فقط

منم که پر ز غصه ام اسیر دست یادها

بیا و قلب خسته را پر از ترانه کن فقط

عشق یعنی با افق یک دل شدن

یــا لباسی از شقایق دوختن

عشق یعنی با وجود خستگی

بر سر پروانهء دل سوختن

عشق یعنی داستــانی نـا تـمــام

عشق یعنـی کلمه ای بـی انـتـهـا

عشق یعنی گفتن ازاحساس موج

در کــنـار حسـرت پـروانـه ها

عشق یعنـی آه سرخ لالـه هـا

عشق یعنی حرف پنهان در نگاه

عشق یعنـی تـرجـمـان یک نـفس

عمق سـایـه روشن دشت پگـاه

عشق یعنـی قـصـهء یک آرزو