سادگی مرا ببخش که خویش را تو خوانده ام
برای برگشتن تو به انتظار مانده ام
سادگی مرا ببخش که دلخوش از تو بوده ام
تو را به انگشتر شعر مثل نگین نشانده ام
به من نخند و گریه کن
چرا که جز نیاز تو
هر چه نیاز بود و هست از در خانه رانده ام
اگر به کوتاهی خواب
خواب مرا سایه شوی
به جرم آن.................
داغ عطش بر لب خود نشانده ام
گلوی فریاد مرا سکوت دعوت تو بود
ولی من این سکوت را به قصه ها رسانده ام
دوباره از صداقتم دامی برای من نساز
از ابتدا دست تو را در این قمار خوانده ام
گناه از تو بود و من نیازمند بخششت
چرا که من در ابتدا تو را از خود نرانده ام
گناهکار هر که بود کیفر آن مال من است
به جرم آن .........
داغ عطش بر لب خود نشانده ام
عشق بيداد من
باختن يعني لحظه عشق
جان سرزمين يعني يعني
زندگي پاک من عشق ليلي و
قمار مجنون
در عشق يعني ... شدن
ساختن عشق
دل يعني
كلبه وامق و
يعني عذرا
عشق شدن
من عشق
فرداي يعني
كودك مسجد
يعني الاقصي
عشق من
عشق آميختن افروختن
يعني به هم عشق سوختن
چشمهاي يكجا يعني كردن
پر ز و غم دردهاي گريه
خون/ درد بيشمار
عشق من
يعني الاسرار
كلبه مخزن
اسرار يعني
عشق
من عشق را در توتو را در دلدل را در موقع تپیدنوتپیدن را به خاطر تو دوست دارممن غم را در سکوتسکوت را در شبشب را در بستروبستر را برای اندیشیدن به خاطر تو دوست دارممن بهار را به خاطر شکوفه هایشزندگی را به خاطر زیبایی اش و زیباییش را به خاطر تو دوست دارممن دنیا را به خاطر خدایشخدایی که تو را خلق کرد دوست دارم
